ทั่วจักรวาลภายในเวบ luangpee.net



วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2557, 11:56:20 น. *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ [สมัครสมาชิก.!]
--->>ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ค้นหาขั้นสูง  
หน้า: [1]   ลงล่าง
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่  (อ่าน 8559 ครั้ง)
วันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2551, 19:49:34 น.
กิ๊กก๊อก
สมาชิกสภาฯ
*****
กระทู้: 1215



« เมื่อ: วันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2551, 19:49:34 น. »

นานมาแล้ว  มีหน่มชาวนาคนหนึ่งชื่อทอง  พ่อของเจ้าทองตายไปตั้งนานแล้วตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก  จึงอาศัยอยู่กับแม่เพียงสองคนเรื่อยมา

      ทองเป็นคนขยันช่วยแม่ทำนาหาเลี้ยงชีพโดยไม่เดือดร้อนอะไร  เมื่อแม่แก่ตัวลง  ทองจะทำงานแทนแม่ทั้งหมด  แต่แม่เองรักลูกชายมาก  จึงไม่ยอมงอมืองอเท้าอยู่เฉยๆ  ทุกเช้าเมื่อลูกชายของนางออกไปทำงานในนา  แม่จะนึ่งข้าวเหนียวใส่ก่องข้าวน้อย (  กระติบข้าวเหนียวใบเล็กๆ )  พร้อมจัดสำรับกับข้าวลงในกระบุงแล้วหาบไปส่งลูกชายที่ชายทุ่ง

    เช้าวันหนึ่งทองตื่นแต่เช้าตรู่แบกคันไถไล่ควายไปสู่ทุ่ง  เพื่อไถนาเช่นทุกวัน 

    "ฮุ่ย......ฮุ่ย........ฮุ่ย......."

    เสียงเจ้าทองดุเจ้าทุยเป็นระยะ  เพราะเจ้าทุยควายคู่ชีพที่เคยว่าง่ายแสนเชื่อง  วันนี้กลับฮึดฮัดอยากสลัดแอกน้อยที่คอออกจนทองต้องเสียงดังดุฮุ่ยๆ

      สายแล้ว  พระอาทิตย์แผดแสงกล้า  ทองเหงื่อไหลไคลย้อยอยู่กลางทุ่งนา  แดดก็แผดกล้า  ฝนฟ้าก็ไม่ตกมาหลายวัน  ดินในนาก็แห้งแข็งคมไถขุดเข้าไปแสนยาก  เจ้าทุยไม่เป็นใจทำตัวเกเรไม่อยากแบกแอกลากคันไถ  พลอยให้ทองต้องเหนื่อยใจหนักขึ้นไปอีก  อยากปลดแอกปล่อยเจ้าทุยให้เป็นอิสระอยู่เหมือนกัน  แต่เมื่อมองดูผืนนากว้างใหญ่ยังไม่ได้ไถดะแล้วทองก็ถอนใจ  ไถดะไม่เสร็จไม่ทันฝนฟ้าข้าวกล้าที่ได้ก็จะไม่งอกงาม  แม่ก็เริ่มแก่ชราเจ็บออดๆ แอดๆ ไม่แข็งแรงดังก่อน  ต้องเตรียมเงินทองไว้บ้าง  เกิดเจ็บไข้ได้ป่วยกะทันหันจะได้ไม่เดือดร้อน

    ยิ่งสายแดดก็ยิ่งเผา  ท้องของทองเริ่มร้องจ๊อกๆด้วยความหิว  เจ้าทุยทำเสียงฮึดฮัดฟืดฟาด  ทองมองดูหนทางที่แม่เคยมาส่งข้าว  เห็นยังว่างเปล่าจึงอดใจไล่เจ้าทุยลากไถต่อไปอีก  แม่มาแล้วค่อยปลดไถปล่อยเจ้าทุยก็ได้  ทนไปอีกหน่อย................

   โน้น......แม่เดินกระย่องกระแย่งมาแล้ว...ทองมองเห็นแม่อยู่ริมทุ่งลิบๆ 

     " เดินเร็วๆ หน่อยแม่ "

   เจ้าทองตะโกนเสียงดังด้วยความหิว  เจ้าทุยหยุดกึกกะทันหันจนทองเดินหัวชนคันไถหัวคะมำ  เจ็บแปลบที่ข้อเท้าต้องร้องดุเจ้าทุยเสียงดังฮุ่ย......อย่างแรงก่อนรับปลดแอกน้อยออกจากคอให้มัน

    เมื่อเป็นอิสระเจ้าทุยก็ดีดตัวกระโดดโลดเต้นข้ามคันนาไปอย่างรีบร้อน

    ทองผู้กำลังเหนื่อยและโมโหหิวจนตาลาย  พอดีแม่หาบกระบุงมาวางแปะตรงหน้า  ก่องข้าวน้อยถูกยื่นมาตรงหน้าลูกชายด้วยมือไม้อันสั่นเทาเพราะเดินทางมาจนเหน็ดเหนื่อย

     " กินข้าวซะลูกเอย "

     " อะไร  ก่องข้าวน้อยๆนี่หรอที่แม่เอามา  จะกินอิ่มได้อย่างไรกัน

    ด้วยความโมโหหิว  ทองคว้าแอกได้ก็ฟาดไปที่ร่างของแม่จนล้มฟุบ  แล้วลงมือกินข้าวอย่างรีบร้อน

    ข้าวเหนียวนิ่มๆที่แม่นึ่งให้แล้วอัดแน่นลงในก่องข้าวน้อยนั้นไม่ใช่น้อยเลย  ทองเคยกินจนอิ่มอยู่ทุกวัน  วันนี้ก็เช่นกันทองกินไม่หมดด้วยซำก็อิ่ม  แล้วจึงได้สติหันไปมองดูแม่เห็นแม่นิ่งอยู่กับคูนาก็ตกใจร้องตะโกนเรียกแม่ดังงก้องฟ้า         

   แต่ไม่มีประโยชน์แล้ว  ต่อให้ทองร้องตะโกนจนคอแตกแม่ก็ไม่ลุกขึ้นมาขานตอบลูกชายของแม่แล้ว  ทองอุ้มร่างของแม่แล้ววิ่งกระเจิดกระเจิงเข้าสู่หมู่บ้าน  พลางตะโกนเรียกมดเรียกหมอ  แต่ต่อให้เป็นหมอเทวดาก็มาช่วยให้แม่ฟื้นไม่ได้แล้ว

   " เจ้าทองฆ่าแม่  เจ้าทองฆ่าแม่  คนบาปฆ่าได้แม้แต่แม่ของตัวเอง "

   เสียงชาวบ้านทั้งหลายตะโกนด่าสาปแช่ง  ทองได้แต่กอดร่างของแม่ด้วยนำตานองหน้า  ไร่นากว้างใหญ่  เงินทองที่อยากได้ไม่มีประโยชน์อะไรหรอกถ้าไม่มีแม่  ทองจึงจัดกการศพของแม่ตามประเพณีแล้วบวชเป็นพระทำบุญให้แม่

   พระทองคนบาปหนาฆ่าแม่ของตัวเองได้ตั้งใจเจริญภาวนาปฏิบัติกิจของพระอย่างเคร่งครัด  มีจริยวัตรงดงามเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาแก่คนทั่วไป จนเจ้าอาวาสได้มอบตาดด้ามทองคำให้ จนเป็นที่รำลือทั่วไป และหมู่บ้านที่อยู่นั้นก็ได้ชื่อว่าบ้านตาดทองสืบมา

   ต่อมาพระทองก็ได้ก่อเจดีย์ขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานให้แก่โยมแม่ผู้ล่วงลับไปแล้ว  คนทั่วไปก็เรียกเจดีย์นั้นว่า  " ธาตุก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ "

  ก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ เป็นตำนานของพระธาตุก่องข้าวน้อยฆ่าแม่  บ้านตาดทอง  จังหวัดยโสธร

          ที่มา :  หนังสือนิทานพื้นบ้านอีสาน หน้า 84 - 88  ของ เอื้อยนาง  และ วาสนา 2539  สุวีริยาสาส์น จัดพิมพ์
แจ้งลบกระทู้นี้หรือติดต่อผู้ดูแล   บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  ส่งหัวข้อนี้  |  พิมพ์  
 
กระโดดไป: